Φοβούνται ωρέ τα παλικάρια;

Είναι άλλη φάση να πας σε ένα λούνα παρκ με καρουσέλ (μήπως είναι καρουζέλ; Ερωτώ και περιμένω απάντηση πλίζ) και ελεφαντάκια-αεροπλάνα και άλλη να πας σε ένα που να έχει παιχνίδια που σου δίνουν υπερβολική δόση αδρεναλίνης στον οργανισμό. Καλά χρυσά και τα τρενάκια, αλλά η μαγεία σε τέτοια πάρκα είναι τα “στοιχειωμένα σπίτια/κάστρα/παλάτια/ότι-άλλο-θες”. Ειδικά αν πετύχεις κανένα καλό.

Θα πεις τι είναι καλό ε; Ε ναι. Καλό είναι αυτό που σε κάνει να βγεις φωτογραφία που θα ντρέπεσαι να δείξεις ακόμα στα πρόθυρα δηλητηρίασης από vodka στον φίλο του ξαδέρφου του κουνιάδου του περιπτερά του Τάκη που σε κάλεσε στο πάρτυ και έχεις μόλις γνωρίσει. Αυτό είναι καλό σπίτι/κάστρο/παλάτι/ότι-άλλο-θες.

Και ευτυχώς για μας κυκλοφορούν τέτοιες φωτογραφίες δεξιά και αριστερά στα ιντερδίκτυα για να “παραδειγματιζόμαστε”. Πάρε μια γεύση!

Και για να μην απορείς (είδες που σε σκέφτομαι;) τι στον κόρακα βλέπουν και κάνουν έτσι, σου λέω ότι το συγκεκριμένο σπίτι βρίσκεται κοντά στους καταρράκτες Νιαγάρα και είναι ένα κατά τα άλλα “αδιάφορο” σπίτι στο οποίο περπατάς στα σκοτάδια με κάτι μικροσκοπικά φωτάκια να σου δείχνουν το δρόμο και εκεί που πας να βγεις σου σκάει ένα τζιπ που φωνάζει -φαντάσου τώρα σκηνικό- με αναμμένα τα φώτα και έρχεται κατά πάνω σου. Πρώτο; Ε ναι.